Exposities in 2019-2020

De kleur spat er in november vanaf in de Amelander Musea

In beweging, is het thema van Kunstmaand Ameland 2019. Dat geldt ook voor de kunst die in het kader van de Kunstmaand in de Amelander Musea is te zien. Maar op de kunst in de musea zou je zomaar een ander thema kunnen plakken: kleur. Die spat dit jaar van de kunst in de Amelander Musea af. Kunstenaars die in het Natuurcentrum in Nes, Museum Sorgdrager, molen De Verwachting  en het Maritiem Centrum in Hollum exposeren laten zich door uiteenlopende onderwerpen inspireren, maar de kleur is opvallend genoeg de rode draad. Als vanouds zetten de Amelander Musea de deuren voor bezoekers van de Kunstmaand wijd open. We hopen dat u verrast wordt door de kunst en inspiratiebronnen van de kunstenaars. 


Margarita Iribarren

"Kunst en tekenen zijn altijd een deel van mijn leven geweest, daarom besloot ik al op jonge leeftijd mij te wijden aan schilderen en illustreren. Voor mij is het veel meer dan een baan of roeping, het is een manier van leven, waar scheppen noodzakelijk is voor een gevoel van vrijheid en besef."

Margarita Iribarren is geboren in Argentinië (1978). Ze volgde een kunst opleiding tussen 1997 – 2000 aan de universiteit van Buenos Aires. Iribarren verhuisde in 2001 naar Spanje waar ze haar Zweedse man ontmoette. Tegenwoordig woont ze in Göteborg in Zweden en werkt ze full time aan de kunst. Kunst en tekenen zijn altijd een deel van haar leven geweest, al vanaf jonge leeftijd. Voor haar is het veel meer dan een baan of roeping, het is een manier van leven. Waarbij ‘’iets scheppen’’ noodzakelijk is voor een gevoel van vrijheid en besef. De carrière van Margarita Iribarren is een voortgaand proces, dat gecreëerd en gevormd is door het leven zelf. Ze blijft nieuwe bewegingen ontdekken die haar eigen ontwikkelingen volgen. De bron van inspiratie komt uit dagelijkse indrukken zoals, uitzichten, geuren, muziek en leven. Door een dialoog tussen vormen, kleuren en materialen. Ze behandelt deze indrukken om ze een fysieke manifestatie te geven door middel van schilderijen met vaak levendige expressieI

'De bron van inspiratie komt uit dagelijkse indrukken zoals, uitzichten, geuren, muziek en leven'

 

 

 

Margarita Iribarren


Tamara Tantico

Tamara Tantico was meer dan 25 jaar werkzaam als zelfstandig media stylist / kostuumontwerper voor de Nederlandse film- en televisie-industrie.

Een wereld waar glamour, schoonheid en ‘ forever young’ de belangrijkste thema’s zijn. Lijnrecht hier tegen over staat haar persoonlijke verwondering over verval, aftakeling
en de algemene angst voor de dood. Uit het spanningsveld tussen deze twee werelden ontstaat haar autonome, beeldende werk.

Tamara Tantico (Tamara Jongsma) is een Amsterdamse kunstenares van Fries-Indische afkomst. Na een kwart eeuw costume-design liet zij de filmwereld achter zich om alle aandacht op haar autonome werk te vestigen. Haar schilderijen en objecten zijn helder en kleurrijk en bevatten een diepe gelaagdheid waarin de niet aflatende kracht van de natuur versus de ijdele inspanningen van de mens de kern vormt.

Thema’s als; verval en de algemene angst voor de dood zijn, met een flinke dosis humor en zelfrelativering, in haar werk te vinden. Gekleed in haar eigen creaties is zij een opvallende verschijning, wat haar de bijnaam ‘Frida van de eilanden’ opleverde. Zij woonde lange tijd op een van de eilandjes in de oude binnenstad van Amsterdam. Voorliefde voor traditionele klederdrachten zijn van grote invloed op haar kostuums.

'De problematiek van het menselijk bestaan is even vormeloos als chaotisch en ik beschouw mijn werk net zo wanordelijk als het leven zelf'

 

Tamara Tantico


Henk Helmantel

Deze winter kunnen bezoekers van Cultuur en Historisch museum Sorgdrager genieten van het prachtige werk van Henk Helmantel. Helmantel mag dan inspiratie putten uit het werk van illustere voorgangers en graag oude voorwerpen met een “verleden” schilderen, zijn werk is toch overduidelijk gemaakt door een schilder die in de twintigste eeuw zijn opleiding en vorming heeft gehad. Zijn werk oogst in brede kring waardering en zeker ook internationaal.

Een hoogtepunt was een tentoonstelling in 1997 in Taiwan, waar honderd werken uit zijn eigen collectie in een fraai museum tentoongesteld werden. Voorts waren er tentoonstellingen in de USA, in Duitsland, Tsechië, Maleisië, Engeland, Frankrijk en Indonesië. In Nederland was zijn werk o.a. te zien in het Singermuseum, het Drents Museum en het kloostermuseum in Ter Apel. Jaarlijks trekken in de zomer duizenden mensen naar Westeremden om te genieten van Museum Helmantel in de prachtige Weem, de tuinen er omheen, de oude Andreaskerk en het tentoongestelde werk uit eigen collectie. Schilderijen die gemaakt zijn door een schilder die nog steeds gelooft in de schoonheid als een wezenlijk doel van zijn arbeid met penseel, paletmes en olieverf.

De schilderijen expositie van Helmantel is tot september 2020 te zien in museum Sorgdrager in Hollum.

'Ik ben altijd geweldig gefascineerd geweest door Rembrandt. Misschien kun je de sporen daarvan waarnemen in mijn werk.  Rembrandt hield van het drama, terwijl ik het eigenlijk toch meer zoek in oplossingen van een klare compositie'

Henk Helmantel in een interview uit 2000



Luc ten Klooster

Luc ten Klooster zal in het Landbouw- en Juttersmuseum Swartwoude onder de titel ‘Voetstappen in het zand’, een foto-video-tekstproject presenteren rond de Amelandse legende van heks en strandjutter Rixt van het Oerd.

Naar een Amelands volksverhaal, een verhaal van alle tijden, een verhaal over het leven. De volkslegende van Rixt van het Oerd, de Waddenzee en het woeste landschap rond het meest oostelijke deel van Ameland inspireerden Luc ten Klooster tot het maken van een installatie in beeld en tekst. Sinds schoolmeester P.J. Braaksma in 1889 het verhaal op schrift stelde, leeft Rixt voort als een kromgegroeide oude heks, maar heeft dit volksverhaal geen diepere lagen in zich? Was ook Rixt niet ooit een blijmoedige, jonge vrouw? Zijn de emoties van liefde en haat, van eenzaamheid, verdriet en onmacht die haar leven later gaan beheersen geen universele emoties zoals wij die al in de Griekse mythologie aantreffen? Rixt wordt verstoten door de gemeenschap waarin zij opgroeide, alleen omdat zij anders is dan haar omgeving. Zij is een vluchtelinge in eigen land, die zich op een onherbergzame plek terugtrekt en daarmee ook vlucht voor zichzelf. Haar zoon neemt afstand van haar ellende door de wijde wereld in te trekken. Een zoon wiens dood haar tot waanzin drijft, mede omdat zij die dood zelf veroorzaakt heeft. De zware strandjutterszak die Rixt achter zich aansleept door het woeste en eenzame oerlandschap bevat niet alleen haar gejutte leeftocht, maar ook de lasten van haar tocht door het leven.

'In de discussie of fotografie nu wel of geen kunst is wordt steeds vergeten dat fotograferen en schilderen alleen maar een middel zijn waarmee je iets kunt creëren.'

 

 

Luc ten Klooster in een blog op zijn website lucunique.nl


Swen Kählert

Swen Kählert is geboren in 1969 in Hamburg. Hij studeerde architectuur aan de HAW ( universiteit voor toegepaste wetenschappen) waar hij zijn artistieke spectrum uitbreidde onder andere studie volgen bij Prof. Armin Sandig. In 1997 ontving hij een beurs van de Carl Duisberg Foundation en ging voor bijna een jaar naar Caracas/Venezuela openbare plaatsen en metro stations ontwerpen in de Metro van Caracas.

Sinds 2000 wijdt hij zich aan schilderen, architectuur en kunst op openbare plekken. Als een architect neemt hij altijd de ruimte op in zijn werk. Als een schilder doet hij als een wetenschapper. Kählert werkt met zeer diverse materialen zoals beton, verf, hout, plastic, tape en soms zelfs planten.


Ea ten Kate

Ea ten Kate is erg geïnteresseerd in de manier waarop alle culturen door de jaren heen, erkennen dat objecten een waarde hebben, heilig zijn, en van belang zijn.
en hoe we neigen naar symmetrie, ritme, patronen en heldere kleuren.

Haar fascinatie komt voort uit de reactie van mensen op haar  werk, verschillende mensen zijn er van overtuigt dat hetzelfde werk beslist wordt beïnvloed door traditioneel ambachtskunde van mensen of een streek die zij recent bezocht hadden of waar men op een andere manier in geïnteresseerd was.
Door deze interactie realiseerde zij zich dat er meer overeenkomsten dan verschillen zijn over de manier waarop men ergens waarde aan hecht, , alsof mensen geboren zijn met een lokale vocabulaire maar steeds dezelfde vormen en patronen volgen. Haar werk wordt niet door een specifieke cultuur beïnvloed. Textiel gebruiken bij het creëren van haar werk is een bewuste keuze, het is een tastbaar materiaal , het bevat meer gevoelens dan alleen maar zien. Het is zacht en onschadelijk, maar wel in staat tot het dragen van identiteiten, het verenigen van mensen en het laat vele ideeën zien in een werk.

'Mijn werk vertegenwoordigt geen specifieke cultuur, het vertegenwoordigt de drang van de mensheid om cultuur te creëren vanuit wat er ook om hem heen is'

 

 

Ea ten Kate op haar website eatenkate.com