Lancering Paardenreddingboot is levend erfgoed

 

 

Dit tegeltableau van de Amelander kunstenaar Barbara Hofker-Esser uit Hollum hangt in het Maritiem Centrum Abraham Fock in Hollum.

Collectie Amelander musea

Zonder paarden geen attractie. Elf keer per jaar vaart de Abraham Fock uit. Het ritueel staat vast. Zonder dat er sprake is van regie verzamelt zich een groep bezoekers bij het Maritiem Centrum in Hollum om toe te kijken hoe de paarden worden aangespannen, de wagen met de reddingboot wordt aangekoppeld, de stoet zich in beweging zet en zich via het westelijke gedeelte van Hollum naar het strand spoedt. Verkeersregelaars leiden het transport veilig door het dorp en naar het strand. De fanatieke volgers die niets van het spektakel willen missen volgen de aanspanning, stevig doorstappend of op de fiets. 

De toeschouwers op het duin weten wat er komt. Ze horen aan het met niets te vergelijken aanzwellende geluid van ratelend metaal op klinkers en asfalt dat de paardenreddingboot in aantocht is.

Op het strand en vanaf de duinen zien honderden, soms duizenden, mensen toe hoe de walploeg de lancering van de reddingboot voorbereidt. De kapiteins van de rondvaartboten uit Nes, die het evenement in hun vaarschema hebben opgenomen, manoeuvreren hun boten in de beste positie. Hun gasten staan aan dek, de camera's in de aanslag.

Het moment waarop iedereen wacht is wanneer de walbaas de fluit naar zijn mond brengt en de paarden de zee in stormen. 

Wat nu een van de grootste toeristische attracties van Ameland is, samen met een bezoek aan de vuurtoren, was vroeger de harde werkelijkheid. Amelander redders waagden hun leven om schipbreukelingen te redden.

De vrijwilligers van nu steken vele uren in het levend houden van deze traditie. De lancering van de reddingboot is met deze traditie levend erfgoed geworden.

Amelander paardenreddingboot is de laatste

Tot de Tweede Wereldoorlog werden op meer plaatsen langs de Nederlandse kust roeireddingboten door paarden naar zee getrokken, Er waren nog voldoende werkpaarden op boerenbedrijven en voor de schelpenvisserij beschikbaar. Na de Tweede wereldoorlog werden de roeireddingboten vervangen voor de zwaardere motorstrandreddingboten, die met waterdichte tractoren naar zee werden getrokken. De laatste paardenreddingboot op Ameland werd daardoor een wereldberoemde traditie.

 

In 1979 verdronken door een noodlottige samenloop van omstandigheden acht paarden bij de lancering van de reddingboot. Barbara Hofker maakte in 2011 dit tegeltableau dat aan die gebeurtenis herinnert. Het werken aan dit tableau riep bij haar sterke emoties op.


De lancering van de reddingboot in beeld


Fragmenten uit  film lancering reddingboot

De opnamen voor de film van de lancering van de paardenreddingboot zijn gemaakt in 1990 door Johan Krol. De film is te zien op een scherm in het Maritiem Centrum. 


Steun de Stichting Paardenreddingboot

Het levend houden van de traditie van het lanceren van de reddingboot kost veel geld. Donateurs helpen ons de kosten voor de verzorging van paarden en het onderhoud van de boot en de wagen te betalen. U kunt ons steunen door op onderstaande button te klikken.